KIRŞEHİR EĞİTİM FAKÜLTESİ DERGİSİ

ISSN: 2147 - 1037

2016/Cilt 17,Sayı-2

&CCEDİL;EVRİMİ&CCEDİL;İ ORTAMLARDA ARAŞTIRMA TOPLULUKLARI: ÖĞRETİM ÜYELERİ İ&CCEDİL;İN BİR YOL HARİTASI

Ali Haydar Bülbül,  Ufuk Tuğtekin,  Ulaş İlic,  Abdullah Kuzu,  Ferhan Odabaşı 

Çevrimiçi öğrenme uygulamalarının artan bir ivmeyle eğitim ortamlarında kullanılması; çevrimiçi öğrenme ortamlarına yönelik bir teorik çerçevenin geliştirilmesi gereksinimini doğurmuştur. Garrison, Anderson ve Archer’ın (2000) buna yönelik olarak geliştirmiş olduğu Araştırma Topluluğu Modeli son yıllarda, çevrimiçi öğrenmeye yönelen araştırmacıların ve uygulayıcıların dikkatini çekmiştir (Garrison ve Arbaugh, 2007). Türkiye’de de çevrimiçi öğrenme uygulamaları formal ve formal olmayan biçimlerde eğitim hayatımıza girmiş; birçok üniversite, uzaktan eğitim programları, çeşitli sertifika programları ve kitlesel çevrimiçi açık dersler (MOOCs) geliştirmiş ve uygulamaya koymuştur. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de çevrimiçi öğrenme uygulamaları gerçekleştiren ve gerçekleştirmeyi düşünen öğretim üyeleri için Araştırma Topluluğu Modeli temelinde bir yol haritası önermektir. Bu yol haritası, Araştırma Topluluğu Modeli’nde yer alan göstergeler kullanılarak, güncel iletişim teknolojileri ile desteklenmiş ve çevrimiçi öğrenme ortamlarında karşılaşılan güncel sorunlar bağlamında yapılandırılmıştır. Öğretim üyelerinin sahip olması gereken ön koşullar ve yeterliklere değinen bu çalışmanın sonunda alana ilişkin öneriler yer almaktadır.



araştırma topluluğu modeli,  çevrimiçi öğrenme ortamları,  öğretim üyeleri,  yol haritası 




  
Makale Gönder